Wat er in de zeven dagen hiervoor aan vooraf ging kun je hier lezen.

Ja, hier moesten we zijn, maar we konden het niet gevonden krijgen, we hebben wel meer dan een uur gezocht, terwijl het toch vlak naast de Ponte Vecchio is. De oorzaak: het was a) al donker en slecht verlicht, b) we waren erg moe en c) het gebouw stond helemaal in de steigers waardoor de namen en de huisnummers niet te zien waren. Maar uiteindelijk hadden we het gevonden. Maar sliepen we hier ook? Nee dus! We moesten nog een heel stukje lopen, de Ponte Vecchio over, we kregen namelijk een upgrade, of te wel een betere kamer.

De Boboli-tuinen liggen achter het Palazzo Pitti. Ze werden in de 16e eeuw aangelegd voor Eleonora van Toledo, de echtgenote van Cosimo I de' Medici. Het ontwerp is van Niccolo Percoli (bijgenaamd Tribolo), die in 1550 overleed. Bartolomeo Ammanati werkte het ontwerp verder af en vanaf 1583 leverde Buontalenti een belangrijke bijdrage. Boboli is de koningin van alle Toscaanse tuinen, de meest uitgewerkte en theatrale, een soort maniëristische coproductie van Natuur en Kunst. De formele delen bestaan uit in patronen gesnoeide buxushagen die naar bosjes van eiken en cipressen leiden. Het park wordt 'bewaakt' door een peloton standbeelden. Vele ervan stammen uit de Romeinse periode, andere zijn dan weer absurde maniëristische werken zoals de hofnar van Cosimo I die als Bacchus, zittend op een schildpad, door Cioli werd vereeuwigd.

Het beklimmen van de koepel was de uitdaging van deze dag. En dat het niet zomaar een uitdaging is lees je verder op.

De beroemde Corridoio Vasariano, oftewel Vasari Gang, is slechts een aantal maanden per jaar open voor publiek en dan alleen met een reservering en onder begeleiding van een gids. 

Het Palazzo Vecchio was honderden jaren lang het belangrijkste gouvernementele gebouw van de stad Florence. Eerst als zetel van de Signoria, het republikeinse bestuur en later onder de Groothertogen van Toscane. Feitelijk was het overnemen en verbouwen van het Palazzo door Groothertog Cosimo I een van de belangrijkste mijlpalen in de geschiedenis van de stad.

Vandaag staat een bezoek aan het Uffizi Museum op het programma. Het museum waar we elke ochtend en avond naar kijken als we voor het raam zitten te genieten van een glas wijn. Ik heb er hoge verwachtingen.

Op de laatste dag in Florence stond een bezoek aan het Palazzo Pitti op het programma. Het paleis dat zowat in de achtertuin van ons appartement staat. Maar dat stond pas voor later op de middag gepland, dus eerst een beetje gewinkeld.

Van Florence naar Rome is niet zo heel ver, dus maken we een korte stop in Siena

Een hele warme dag, 30+ maar liefst. Toch gewandeld naar het oudste gedeelte van de stad. Gewoon omdat het altijd leuk is om daar op de foto te gaan en de vorige keer dat ik hier was (alleen) had ik geen selfie stick dus kon ik mezelf niet op de foto zetten. Dat vond ik toen ook helemaal niet nodig, maar ben er de afgelopen jaren achter gekomen dat het toch wel leuk is en dat het leuk staat in je fotolijstje.

Vandaag voor een groot deel hetzelfde verhaal als gister. Meer info dus op Rome. Toch hebben we nu weer iets nieuws ontdekt. Dat lees je verderop. De dag begon trouwens dat we met onze neus in een fotoshoot belandden. Leuk om te zien hoe dat ging. Na elke stap moest haar jurk weer perfect geplooid en gedrapeerd worden en haar haren gekamd worden. Was echt leuk. Gefacineerd zitten kijken tijdens het ontbijt.

Villa Borghese, daar ben ik in 2015 niet aan toegekomen.