Palazzo Veggio

Het Palazzo Vecchio was honderden jaren lang het belangrijkste gouvernementele gebouw van de stad Florence. Eerst als zetel van de Signoria, het republikeinse bestuur en later onder de Groothertogen van Toscane. Feitelijk was het overnemen en verbouwen van het Palazzo door Groothertog Cosimo I een van de belangrijkste mijlpalen in de geschiedenis van de stad.

Het hoofdgebouw werd tussen 1298 en 1314 voor een groot gedeelte naar een ontwerp van Arnolfo di Cambio gebouwd en daarna met aanbouwen voltooid. De massieve rustica-bekleding van de gevel wordt onderbroken door marmeren tweebogenvensters en vooruitspringende rondbogen die in de bovenbouw van de toren worden herhaald. Deze toren werd op de grondslagen van een voorganger - de Faraboschi-toren - opgericht en voltooid met arcadebogen op het bovenstuk.

Groothertog Cosimo I verbond ook het Palazzo Vecchio met het Palazzo Pitti van de Medici door de constructie van de Corridoio Vasariano.

Het Palazzo Vecchio, gelegen aan het Piazza della Signoria, is tegenwoordig een museum waarin werken van onder andere Donatello, Mantegna en Pontormo te bewonderen zijn, hoewel de collectie niet zo belangwekkend is vergeleken bij die van musea als de Uffizi, het Palazzo Pitti of de Galleria dell'Accademia in Florence. Voor het Palazzo Vecchio staat een negentiende-eeuwse replica van Michelangelo's David. In het Palazzo bevindt zich ook het dodenmasker van Dante.

Het Palazzo Vecchio is altijd een van de belangrijkste paleizen van Florence geweest, aangezien het vroeger dienst deed als een overheidsgebouw, waar de politieke macht van Florence gezeteld was. Tegenwoordig is het paleis nog altijd het stadshuis van Firenze, maar doet het paleis ook dienst als museum waar een deel van de kunstverzameling van de Medici’s getoond wordt.

De klokkentoren van de Palazzo Vecchio is het oudste gedeelte van het paleis en is waarschijnlijk ontworpen door Di Cambio. De toren is in totaal 95 meter hoog en deze kun je beklimmen voor een prachtig uitzicht over het historische centrum van Firenze. Ondanks de vierhonderd treden is het een relaxte klim naar boven, omdat u op meerdere punten naar buiten kunt kijken en omdat deze toren nog niet zo druk bezocht is (de toren is pas open voor publiek sinds 2012) als de klokkentoren van de Duomo.

Salone dei Cinquecento (Zaal van de Vijfhonderd) is de grootste zaal van het paleis en museum Palazzo Vecchio. Dit is wel zeer indrukwekkend hoor. Het is een grote zaal van circa 53 x 22 m., ontworpen en vanaf juli 1495 gebouwd door Simone del Pollaiolo (Il Cronaca genoemd). Het heeft een zeer rijk gedecoreerd cassetteplafond.

De zaal werd in de tijd dat de Medici in ballingschap waren gebouwd voor de Algemene Volksraad. Daarna kreeg Giorgio Vasari de opdracht om 39 schilderijen te maken van belangrijke gebeurtenissen uit de geschiedenis van Florence en allegorieën van het leven van Cosimo I de' Medici. Tegen de wanden onder de grote fresco’s staan diverse beelden van Vincenzo de'Rossi, die de werken van Hercules voorstellen, en een Overwinning van Michelangelo, oorspronkelijk bestemd voor de graftombe van paus Julius II.

Cosimo de Medici trouwde met Eleonora van Toledo en richtte op de bovenste verdieping van de Palazzo Vecchio voor zijn echtgenote een kleine kapel in voor Eleonora’s privé toewijdingen. De kapel werd beschilderd door Bronzino met Bijbelse afbeeldingen, waarin de verlossing centraal stond. De fresco’s op de muren geven scènes uit het leven van Mozes weer. Het altaarstuk is een kopie, die Bronzino vervaardigde in 1553 uit zijn origineel van 1545.

Dante Alighieri, hij wordt ook wel 'Il Sommo Poeta' genoemd, ofwel 'De Opper Poet'. Ook wordt hij soms aangeduid als 'The Vader van de Italiaanse Taal'. Hij droeg veel bij aan de vastlegging van de Italiaanse taal, maar hij schreef ook een van de grootste literaire meesterwerken ooit, waardoor hij zich tot de creatieve meesters van Toscane kan rekenen. Een dodenmasker likt een ietwat luguber maar was een normaal ritueel in de tijd van Dante. Wanneer beroemde mensen stierven werd er een afdruk van het gezicht gemaakt, en vervolgens werd er een exacte replica van het gezicht gemaakt om zo een dodenmasker te krijgen. Deze werden vaak tentoongesteld in musea en galerijen voor toeristen, zodat ze zich een beeld van het uiterlijk van de persoon kunnen vormen.

Piazza San Martino was de plek, vlak bij het geboorte huis van Dante (die dit jaar 700 geleden stierf) om de inwendige mens te versterken..

Bar Caffè Mingo, om precies te zijn, en dan vallen we zomaar in een boek presentatie in het kader van de Dante week in Florence. Kreeg nog een getekend exemplaar van de schrijfster. Gewoon leuk, en handig voor mijn studie Italiaans