Reis naar Amalfi en Apulië

De eerste dag van de vakantie. De bedoeling was oorspronkelijk dat we met het vliegtuig zouden gaan en in Italië een auto zouden huren. Maar door Corona hebben besloten de vakantie wat langer te maken en de reis met onze eigen auto te ondernemen. Achteraf een goede zet, want zo duurde de vakantie een week langer en zagen we veel meer. Maar... toegegeven: het was wel een stuk vermoeiender. 7300 km hebben we afgelegd en die heeft Wilma in d'r eentje gereden. Ja dat heeft Henk goed bekeken. "Ach ja, ik vind autorijden nou eenmaal erg leuk en ontspannend."

We kwamen aan in de regen en we vertrokken weer in de regen. Natuurlijk na een goed ontbijt genuttigd te hebben. Dat was trouwens geheel Coronaproof. Dat wij waren wij zelf natuurlijk ook. Het was niet alleen nat in Oostenrijk, het was er ook koud. Eenmaal de berg over (Italie) werd het heel snel beter en konden we met de kap open rijden. Bovenop de pas was het helemaal koud hoor. Amper 7 graden met een hard wind. Brrr. Vandaar dat we er heel even er  uit zijn geweest.

Op weg van Montecatinni Terme in Toscane naar Albergho vlak onder Napels.

Via een omweg naar Pompeï . We komen door het stadje Cava de Tirreni. Het centrum zag er leuk uit. Omdat het een intensieve rit was geweest, de wegen langs de Amalfikust zijn smal, kronkeling en onoverzichtelijk. Je weet nooit wat er na de volgende bocht komt. Bovendien rijden de Napolitanen als gekken, voor de scooters. Dus tijd om even uit te rusten.

Aan de Golf van Napels liggen (met de klok mee van noordwest naar zuidoost) de ruïnes van de oude Romeinse stad Baiae, de Campi Flegrei met de van oorsprong Griekse stad Pozzuoli, de stad Napels, de Vesuvius met de opgravingen van de Romeinse steden Pompeii en Herculaneum en de plaatsen Torre del Greco en Castellammare di Stabia. Aan de zuidoostkant wordt de Golf van Napels door het schiereiland van Sorrento begrensd. De Golf van Napels wordt min of meer 'verlengd' door drie eilanden: Capri in het zuiden en Ischia en Procida in het noorden. Verdere eilanden zijn Vivara ten zuidwesten van Procida en Nisida (bij Pozzuoli). In het midden van de Golf van Napels liggen echter geen eilanden. Een mogelijke verklaring hiervoor is dat de hele Golf van Napels de caldera (krater) van een supervulkaan zou zijn.

Het gebied loopt van Positano in het westen tot aan Vietri sul Mare in het oosten. De Amalfikust wordt vanwege natuurschoon en cultuurgeschiedenis beschouwd als een van de mooiste kusten ter wereld. De kust ontleent zijn naam aan het stadje Amalfi, dat niet alleen geografisch, maar ook historisch de kern van het gebied is.

De Vesuvius is een van de bekendste vulkanen ter wereld. Hij is ontstaan doordat de Afrikaanse aardplaat onder de Euraziatische aardplaat schoof. Het is de enige vulkaan die op het Europese vasteland de laatste honderd jaar is uitgebarsten. De Vesuvius ligt in een krater van een oudere vulkaan, de Monte Somma. Een vulkaan die in een krater van een andere vulkaan is gevormd, wordt ook wel een sommavulkaan genoemd. In augustus 79 was de heftigste uitbarsting. De Vesuvius is bekend, omdat het de eerste vulkaan in de geschiedenis is waarover iets op is geschreven. De Vesuvius wordt gezien als één van de gevaarlijkste vulkanen ter wereld, want er wonen wel 3 miljoen mensen rond deze vulkaan. Als hij nu zou uitbarsten zou het dodental heel hoog zijn.

Vanuit Maiori, via Amalfi, naar Positano met de boot. Van daaruit vertrokken we naar Capri.

Anacapri is de tweede stad op het eiland Capri en ligt aan de voet van de berg Solaro. De stad werd al bewoond vanaf de Romeinse tijd, maar bereikte zijn hoogtepunt aan het begin van de 20e eeuw, toen het een soort toevluchtsoord werd voor kunstenaars die uit heel Europa kwamen op zoek naar inspiratie.

Van Agerola (Amalfi) naar Sternatia (Apulië ) afstand 417 km.

Wees gerust, wij (Henk en Wilma) zijn nog lang niet uitgekeken op Italië, maar in Apulië stonden we wel even aan het einde van Italië. Een bijzondere plek, het uiteinde van de laars.

Gedurende de Griekse periode heette de stad Nerìton, de Romeinen herdoopten de stad Neritum. De meeste monumenten in het huidige centrum van de stad dateren uit de achttiende eeuw. Na de verwoestende aardbeving van 1743 zijn veel bouwwerken in de barokstijl herbouwd. Midden op het Piazza Salandra, het hart van de stad, staat de bijzondere zuil Guglia dell’Immaculata. Aan ditzelfde plein staat ook de oosters uitziende Palazzo della Prefettura met zijn loggia. De voorkant van de kerk San Domenico is versierd met beelden.