Aan de Golf van Napels liggen (met de klok mee van noordwest naar zuidoost) de ruïnes van de oude Romeinse stad Baiae, de Campi Flegrei met de van oorsprong Griekse stad Pozzuoli, de stad Napels, de Vesuvius met de opgravingen van de Romeinse steden Pompeii en Herculaneum en de plaatsen Torre del Greco en Castellammare di Stabia. Aan de zuidoostkant wordt de Golf van Napels door het schiereiland van Sorrento begrensd. De Golf van Napels wordt min of meer 'verlengd' door drie eilanden: Capri in het zuiden en Ischia en Procida in het noorden. Verdere eilanden zijn Vivara ten zuidwesten van Procida en Nisida (bij Pozzuoli). In het midden van de Golf van Napels liggen echter geen eilanden. Een mogelijke verklaring hiervoor is dat de hele Golf van Napels de caldera (krater) van een supervulkaan zou zijn.
De omgeving van de Golf van Napels hoort bij de Italiaanse regio Campania en vormt met meer dan 4,4 miljoen inwoners de belangrijkste agglomeratie van Zuid-Italië.
Doordat het gebied onderhevig is aan het fenomeen bradyseïsme, waarbij het aardoppervlakte in hoogte varieert onder invloed van een onderaardse magmakamer, is het grootste gedeelte van het historische Baiae inmiddels in de Golf van Napels gezakt; de kustlijn van toen ligt tegenwoordig op een diepte van circa 10 meter onder waterniveau. In Pozzuoli is het Serapium door dezelfde oorzaak in de tweede helft van de vorige eeuw deels nog meters gestegen, terwijl het complex ook tijden onder water moet hebben gestaan.
Piano di Sorrento
De Romeinse naam voor Sorrento was Surrentum . Legenden duiden op een nauwe band tussen Lipara en Surrentum, alsof de laatste een kolonie van de eerste was geweest; en zelfs tijdens de keizerlijke periode bleef Surrentum grotendeels Grieks .
In Surrentum zijn talrijke grafinscripties van keizerlijke slaven en vrijgelatenen gevonden. Een inscriptie laat zien dat Titus in het jaar na de aardbeving van 79 na Christus het horologium (klok) van de stad en zijn architectonische versiering heeft hersteld. Een soortgelijke restauratie van een onbekend gebouw in Napels in hetzelfde jaar is opgetekend in een inscriptie van de laatstgenoemde stad.
De belangrijkste tempels van Surrentum waren die van Athene en van de Sirenen (de laatste de enige in de Griekse wereld in historische tijden); de eerste gaf zijn naam aan het voorgebergte. In de oudheid was Surrentum beroemd om zijn wijn, zijn vis en rode vazen uit Campania. De vondst van munten van Massilia , Gallië en de Balearen hier duidt op de uitgebreide handel die het uitoefende.
De positie van Surrentum was strategisch en bovendien erg veilig, het werd immers beschermd door diepe kloven. De enige uitzondering op zijn natuurlijke bescherming was in het zuidwesten, daarom was daar een 300 meter lange verdedigingsmuur gebouwd. In de stad zelf zijn helaas geen ruïnes bewaard gebleven, maar er zijn wel veel overblijfselen in de villawijk ten oosten van de stad te vinden. Onder het terras van Hotel Victoria, is in1855 zelfs een klein theater gevonden. Een oude uit rotsen gehouwen tunnel daalt vandaar af naar de kust. Daar zijn overblijfselen van andere villa's te zien, maar de belangrijkste ruïne is het stuwmeer van de (ondergrondse) aquaducten net buiten de stad. Er zijn daar ook Griekse en Oscaanse graven gevonden.
Volgens de Griekse historicus Diodorus Siculus werd Sorrento gesticht door Liparus , zoon van Ausonus, die koning was van de Ausoni en de zoon van Odysseus en Circe . De oude stad was waarschijnlijk verbonden met de Ausoni-stam, een van de oudste etnische groepen in het gebied. In de pre-Romeinse tijd werd Sorrento beïnvloed door de Griekse beschaving : dit is te zien aan de aanwezigheid van het Athenaion, een groot heiligdom, die ook (volgens de legende) gesticht werd door Ulysses en oorspronkelijk gewijd was aan de cultus van de sirenes, vandaar de naam van Sorrento.
Massa Lubrense is een dorpje en een gemeente net aan de andere zijde van de Amalfikust in het uiterste deel van de Baai van Napels. Het dorp ligt op iets meer dan tien minuten rijden van het stadje Sorrento.
Dit maakt het dorp tot de perfecte uitval plaats aan wie even aan de drukte van deze stad wil ontsnappen. In tegenstelling tot Sorrento en veel andere plaatsen aan de Amalfikust is Massa Lubresse nog niet echt ontdekt door het massatoerisme. Dat is op zich logisch want het dorp heeft niet zoveel te bieden als de meeste plaatsen in deze regio. Toch is er een belangrijke rede om naar Massa Lubrense te komen. Dat is namelijk het schitterende uitzicht op het eiland Capri en het iets verder gelegen Isola d’Ischia. Vanaf het balkon in Massa Lubrense heb je een schitterend uitzicht over deze eilanden en de Baai van Napels. In het dorp zijn meerdere restaurants te vinden die terrassen hebben met dit unieke uitzicht.
Nerano is een charmant vissersdorp dat halverwege Sorrento en de kust van Amalfi ligt. De naam is afgeleid van keizer Tiberio Nerone, die een groot deel van zijn vrije tijd in Capri doorbracht en tijdens een van zijn boottochten arriveerde in Marina del Cantone. Betoverd door zijn schoonheid, besloot hij om nog een villa in dit gebied te laten bouwen en het dorp Neronianum te noemen, tegenwoordig bekend als Nerano.
Het strand van Nerano, Marina del Cantone genaamd , is bereikbaar via olijfterrassen en langs een anticorsairtoren die dateert uit de zestiende eeuw: het duurt iets meer dan 30 minuten, maar het is zeker de moeite waard!
Op korte afstand ziet u de fjord van Crapolla, wiens naam is afgeleid van een heidense tempel gewijd aan god Apollo: het strand is inderdaad een ideaal punt voor excursies langs de kust, zowel over zee als over land.
Het volgende is een van de bekendste voetgangersroutes: vanaf het centrale plein van Nerano de hoofdweg een paar meter volgen richting Marina del Cantone en dan het pad aan de rechterkant nemen, je komt bij de Jeranto-baai, het middelpunt van het natuurlijke zeereservaat van Punta Campanella.
Langs dit pad is er de ingang van Villa Rosa (waar de beroemde Engelse schrijver Norman Douglas een tijdje verbleef) en vervolgens een ongewoon heiligdom dat in de kalksteen is gebouwd.
Dit eerste deel van de wandeling biedt een prachtig uitzicht over de baai van Cantone met Vetara en de archipel Li Galli op de achtergrond. Aan de rechterkant is de ingang van de Grotta delle Noglie (waar archeologen zoals Stoop en Bonucci enkele metalen (koperen) voorwerpen vonden die dateren uit de Eneolithische periode).
Na een korte afdaling tussen droge stenen muren, is er de top van Sprito met uitzicht die Capri, Punta della Campanella en Jeranto Bay aan je rechterkant omsluiten; de hele Golf van Salerno , de Amalfikust , Vetara en Li Galli aan uw linkerhand.
Maak jouw eigen website met JouwWeb