Siracusa

Vandaag gaan we op weg naar Avola, waar we de nacht zullen door brengen, onderweg stoppen we in het plaatsje Siracusa. Daar is een heel mooi park met opgravingen en een bijzonder "oor" en het eilandje Ortiga, wat het oudste gedeelte van Siracusa is schijnt ook heel bijzonder te zijn. Dus gingen we, niet al te vroeg,  weg uit Catania. Een heel leuk ritje over een goede weg en een klein uurtje later kwamen we aan. Ik had gedacht dat het in september niet zo druk meer zou zijn, maar dat was een vergissing. Na een paar keer rond rijden vonden we, niet ver van de ingang van het park toch nog een parkeerplaats, Ach, 1 is genoeg toch!

Ons eerste doel van de dag: Het Oor van Dionysius. Daar bestaan heel wat legendes over Het werd het meest waarschijnlijk gevormd uit een oude kalksteengroeve. Het is 23 meter hoog en strekt zich 65 meter terug in de klif. Horizontaal buigt de ruimte in een "S"-vorm, verticaal loopt de ruimte taps toe, met de top als een traan. Vanwege de vorm van het oor heeft een zeer goede akoestiek, waardoor zelfs een klein geluid resoneert door de hele grot.

Het archeologische park Neapolis van Siracusa is een van de belangrijkste archeologische gebieden van Sicilië, ongeveer 240.000 vierkante meter, een groot natuurgebied van mediterraans kreupelhout waarbinnen vondsten en werken van verschillende tijdperken zijn, waaronder grotten en oude steengroeven. Een echt openluchtmuseum en natuurpark.

Ja sterk hoor, maar gelukkig niet groen.

De naam van de grot werd in 1586 bedacht door de schilder Caravaggio. Het verwijst naar de tiran Dionysius I van Syracuse. Volgens de legende (misschien gecreëerd door Caravaggio), gebruikte Dionysius de grot als een gevangenis voor politieke dissidenten. Door middel van de perfecte akoestiek luisterde hij zijn gevangenen af over hun plannen en geheimen. Een andere, meer gruwelijke legende beweert dat Dionysius de grot in zijn vorm gehouwen heeft, zodat het geschreeuw van de gevangenen de gemarteld werden zou versterken. Helaas is het geluid-focus-effect niet langer hoorbaar, omdat de toegang tot het brandpunt niet meer mogelijk is.

Vanwege de reputatie voor akoestische gaafheid, heeft het oor van Dionysius ook vaak verwezen naar een soort trompet-oor die een flexibele buis heeft. De term 'Oor van Dionysius' kan ook verwijzen naar het toezicht, in het bijzonder die voor politiek gewin.

Er is een grote kans dat deze vorm eigenlijk van natuurlijke oorsprong is. Het ligt op de helling kant van een substantiële heuvel en zou wel eens een 'slot' canyon kunnen zijn, ontstaan door het stromen van regenwater dat in de prehistorie de vorm heeft uitgesleten. In vergelijking met andere 'slot' canyons, vooral die in de staat Utah (VS), het toont vele overeenkomsten. De beperktheid van de bovenste opening en verbreding van het onderste deel zijn ook gebruikelijk om slot grotten elders. De zeer gepolijste zijkanten suggereren ook dat het fenomeen is gemaakt door water. Zo'n natuurlijke eigenschap, vooral gezien de akoestiek, zou in de oude wereld zijn gewaardeerd om zijn vermeende heilige eigenschappen en dit zou hebben geleid tot het behoud ervan. Was het door de mens gemaakt, waarom zouden de steenhouwers moeite doen om op deze hoogte de wanden te polijsten of op zo'n moeilijk bereikbare plaats steen te verwijderen?

Dit Romeinse amfitheater is bijna volledig in de rots uitgehouwen en biedt plaats aan zo’n 20.000 mensen. Het theater werd vroeger gebruikt door gladiatoren voor hun gevechten met wilde dieren en met elkaar.

Omdat het park een stukje buiten de stad ligt en omdat het dus drukker was dan ik had gedacht hebben we de auto laten staan en hebben we de hop-on hop-off bus gepakt, zie me meteen ook alle hoogtepunten van de stad die je anders wellicht zou hebben gemist. Bij de oude stadpoort stapte we om het centrum Ortiga te bezoeken.

De meest bekende bezienswaardigheid van Siracusa is het eiland Ortigia. Een wandeling door dit oude gedeelte van de stad is prachtig en zeker de moeite waard.

Het eiland Ortigia vertegenwoordigt het oude gedeelte van de stad Siracusa. Dit gedeelte van de stad is direct ook het meest aantrekkelijke stuk van de stad. Ortigia is enkel te voet toegankelijk. Parkeren op het eiland is alleen toegestaan voor bewoners. Wil je Ortigia met de auto bezoeken, parkeer dan aan de rand van het eiland. Hier zijn voldoende betaalde parkeerplaatsen (let op: in het hoogseizoen is het druk!).

Piazza del Duomo is het belangrijkste plein van Siracusa. De architectuur rondom het plein is prachtig met haar vele bijzondere gebouwen. Je kunt hier o.a. de kathedraal van Siracusa bezoeken. En ook het Benevento Paleis, het stadhuis, het Aartsbisschoppelijk Paleis en de kerk van Santa Lucia alla Badia is te bewonderen.

Enigszins vermoeid reden we door naar Avola. Buiten het mooie strand was er niet zo heel veel te doen daar. Nou en het stadje nogal uitgestrekt en bestaat in feite uit diverse kernen. Daar zat de uitdaging in. Op de reisbescheiden staat Avola, maar de straat Via Beppe Montana ligt niet in Avola zelf, volgende de tom-tom, maar die is dan ook al meer dan 20 jaar oud, zonder update. Gelukkig is er ook nog google op mijn telefoon en zo doende vonden we het toch nog.

Onze kamer met terras. Heerlijk geslapen daar.