Dag 17 Amalfi en Apulië

De van oorsprong Griekse plaats ligt op het oostelijkste puntje van het schiereiland Gargano. Het oude Vieste is gesitueerd op een smalle rotsrichel die de Adriatische Zee inpriemt. Aan het eind hiervan ligt het klooster San Francesco. Het middeleeuwse centrum van de plaats is goed bewaard gebleven. Het is een wirwar van smalle steegjes en kleine pleinen. De huizen staan hier dicht tegen elkaar aan gebouwd en zijn vaak alleen via trapjes te bereiken. De belangrijkste bouwwerken hier zijn de 11-de-eeuwse kathedraal, het kasteel uit 1846 en het eerder genoemde klooster.

Vieste is de belangrijkste badplaats van de Gargano. Ten zuiden van het centrum ligt een grote baai met brede zandstranden. Vanaf de Pizzomunno, een enorme alleenstaande rotspilaar, loopt een kilometers lange boulevard waarlangs restaurants, hotels en campings gevestigd zijn. Aan het andere einde van de baai liggen twee eilandjes die zwemmend te bereiken zijn.

Ten noorden van het centrum ligt de levendige haven. Hier liggen talloze vissersboten en vertrekken ook de boten naar bijvoorbeeld de Termitische Eilanden. Vanuit Vieste kunnen rondvaarten gemaakt worden langs de spectaculaire Garganische kust. Deze is rijk aan grotten, hoge rotswanden en piepkleine, alleen via zee bereikbare strandjes. Twee van de grootste attracties langs de kust zijn de natuurlijke brug van San Felice en de klippen in de Baia delle Zagare.

Genieten van een heerlijk cappuccino.

Er was eens een knappe visser, Pizzomunno, die elke dag, weer of geen weer, de zee op ging om verse vis te vangen. Alle vrouwen waren verliefd op hem, maar dat niet alleen: ook de zeemeerminnen kwamen maar wat graag boven water om een blik van Pizzomunno op te vangen.

Pizzomunno ziet hen echter allemaal niet staan – of zwemmen. Hij is dolverliefd op Cristalda, het mooiste meisje van Vieste, met lange blonde haren die schitteren in de zon. Gelukkig is de liefde wederzijds en de twee geliefden zijn zo veel mogelijk bij elkaar.

Als Pizzomunno uitvaart, kunnen zelfs de mooiste zeemeerminnen hem niet verleiden. Ten einde raad besluiten ze Cristalda te ontvoeren. Terwijl het meisje op haar visser wacht, wordt ze door een enorme golf de zee ingesleurd.

Wanneer Pizzomunno haar silhouet niet ziet als hij naar de haven van Vieste terugkeert, is hij zo boos verdrietig dat hij geen beweging meer kan maken. De pijn van haar gemis verandert hem langzaam in een grote rots, die nog altijd bewegingloos bij de kustlijn van Vieste te zien is. Slechts een keer in de honderd jaar worden de geliefden even tot leven gewekt en kunnen ze elkaar een zomernacht lang beminnen.

Deze kathedrale kerk ligt aan een hoge trap. Van buiten is het een eenvoudig gebouw, binnen is de kerk rijkelijk gedecoreerd. Er is een speciale zijkapel voor Padre Pio, een een lokale heilige die nog niet heel lang geleden maar tijdens zijn leven al als heilige beschouwd werd. De romaanse kathedraal heeft een fraai beschilderd houten plafond ( in deze regio meer voorkomend).

Door keurige straten daal je af naar de "Chianghë Amérë" (volgens de populaire overlevering werden tijdens de plundering van Dorghutré-is (1554) gehandicapten en ouderen die niet als slaven  door de Turken vervoerd of verkocht konden worden, op een rots, die de naam "Chianghë Amérë" (bittere steen) kreeg, afgeslacht. Zodra de poorten van de stad werden geopend: renden piraten als gekken door de straten, braken de muren af, trapten deur in en plunderden huizen en kerken. Oude mannen, vrouwen, kinderen werden zonder genade gemarteld en afgeslacht: de Chianca Amara. Onder de gloed van de kromzwaarden kleurden de straten van Vieste rood van het bloed, dat als een gevaarlijke stroom door de straten van de stad vloeide, terwijl jonge mannen en meisjes vastgeketend werden: ze werden op schepen gesleept en tot voorwerpen van handel en slavernij gemaakt.

Als je vanaf hier verder gaat, kom je aan op het pittoreske Petrone-plein, vanwaar je het spectaculaire landschap van de kust van Viestana kunt bewonderen tot aan Testa del Gargano, vol met groene dennenbossen.

Door het hele oude centrum heen vind je middeleeuwse bogen die de kleine straatjes omsluiten, waar ooit getto's van Joodse ambachtslieden en kooplieden huisden. Tegenwoordig zijn deze kleine getto's bezet door mooie ambachtswinkeltjes die in de zomer veel bezoekers trekken.

Prachtige oude binnenstad van Vieste die overdag maar vooral s' avonds zeer fotogeniek is. Je moet wel goed te been zijn.
Zeer smalle straatjes met een opeenvolging van restaurants, winkels en waar ook nog zeer vele authentieke bewoners wonen.
Langs de zeekant kom je telkens op zeer sfeervolle pleintjes met unieke zeezichten en mooie eetterrassen.

Uit eten bij Pardre Pio. Vis natuurlijk, inktvis, sardientjes e.d.