Dag 18 Amalfi en Apulië

Gargano is een bergachtig schiereiland, het is ook wel bekend als de Spoor van de laars. Het schiereiland dringt ongeveer 70 kilometer de Adriatische Zee in. Het bijzondere gebied is in 1995 uitgeroepen tot Nationaal park Gargano waartoe ook de Tremitische Eilanden behoren. Gargano is het enige echte gebergte in Apulië. Het is ontstaan als eiland en vast gegroeid aan het Italiaanse vasteland door aanslibbing, vooral door de rivieren Carapelle en Candelaro. De Garganische kust behoort tot de meest woeste van Italië, vooral tussen de plaatsen Mattinata en Vieste zijn de vaak loodrechte rotswanden indrukwekkend. Het toerisme is hier sterk ontwikkeld, vooral in de plaatsen Vieste, Peschici en Rodi Garganico.

Het bergachtige binnenland is dichtbebost. In het oosten ligt het Foresta Umbra, het vochtigste deel van Gargano en deel van het Unesco-Werelderfgoed Oude en voorhistorische beukenbossen van de Karpaten en andere regio's van Europa. Hier komen beukenbomen voor met een omvang van vijf meter. Ook eiken en taxusbomen nemen hier vaak enorme proporties aan. De hoogste top van de Gargano is de 1055 meter hoge Monte Calvo in het westen, gevolgd door de Monte Spigno (1008 m) en Monte Sacro (872 m).

Het schiereiland Gargano is een aaneenschakeling van indrukwekkende rotswanden die uit de zee oprijzen. Juist daarom ook intieme baaien, bossen en kalkstenen muren en wit zacht zand. Wij reden over de SS89 die grotendeels langs de kust loopt. Het uitzicht is werkelijk steeds weer adembenemend, ook al wet het bewolkt.

Het is wel overduidelijk dat het hier in het hoogseizoen erg druk is. Nu (september) was het een stuk rustiger en helaas door Corona soms beangstigend stil en verlaten.