Cefalu (en Milazzo)

Ons doel vandaag is Milazzo, maar zo'n beetje halverwege de rit ligt Cefalù en dat stadje is het waard om te bezoeken. Zo tegen de middag naderen we Cefalù. Wat denk je? Politie (het zal eens niet zo zijn). De man spreekt gelukkig weh Engels en na een minuut of vijf mogen we onze reis weer hervatten. Op een mooi parkeerterrein aan het begin van het stadje parkeren we de auto en amper tien minuten later zijn we in het mooie centrum.

Het Siciliaanse Cefalù was het decor voor verschillende scènes in de film Cinema Paradiso. Zowel locals als toeristen weten de weg naar Cefalù prima te vinden, niet alleen vanwege de gezellige sfeer maar ook vanwege de schitterende stranden in de nabijheid van het historische centrum, dat op de Werelderfgoedlijst van Unesco staat en dat nog altijd een middeleeuwse sfeer ademt.

Neem ook de tijd om de indrukwekkende Normandische kathedraal te bezoeken, al van veraf herkenbaar aan de twee vierkante torens. Met de bouw van deze kerk begon men in 1131, maar de façade werd pas in de vijftiende eeuw voltooid. Binnen wordt de kathedraal door zestien zuilen in drie schepen verdeeld. Je vindt hier een gouden glazen gezicht van Jezus, een geschenk aan Cefalù van koning Rogier II. Maar het mooist zijn de Byzantijnse mozaïeken, met Christus Pantocrator in het midden, geflankeerd door profeten en patriarchen, met onder hem Maria, de vier aartsengelen en de twaalf apostelen.

Dwaal door de smalle straatjes, bedekt met authentieke straatsteentjes, slenter langs de vele kerkjes, een oud badhuis en pittoreske huisjes. Het is dan ook niet voor niets een van de borghi più belli d’Italia. 

Cefalù dankt zijn naam aan het Griekse kefalé of cephas, dat letterlijk ‘hoofd’ of ‘hoed’ betekent, een verwijzing naar de bijzonder gevormde rots boven het stadje. Voor een schitterend uitzicht over Cefalù en omgeving klim je via de Salita Saraceno (een enorme trap die begint op het Piazza Garibaldi) naar La Rocca of wandel je naar het hoger gelegen kasteel. Een flinke klim, maar het adembenemende uitzicht maakt elke stap de moeite waard.

We hadden besloten om niet over snelwegen te rijden (dat schiet wel lekker op, maar je ziet zo weinig. Dus reden reden we over de oude kustweg (ss113), een prachtig weg die soms wel een beetje aan Amalfi deed denken. Maar ook een weg met hier en daar obstakels, zoals hier onder te zien.

Na een lange rit (6 uur) kwam toch Milazzo inzicht.

Milazzo

Wederom fantastisch getroffen met het hotel. Prima kamer, maar het ontbijtbuffet was helemaal top. Op het dakterras en wat eeb verraasingen waren er daar.