Egadische eilanden

We moesten vroeg ons bed uit, want eerste vanuit Palermo met de auto naar Trapani. Nou was het zondagochtend vroeg dus dat schoot lekker op, Ruimschoots op tijd in de haven van Trapani. Maar waar kun je parkeren? Alleen maar betaalautomaten die op muntjes werken. Hoe goed ik ook zocht in mijn portemonnee, geen €10,- aan munten. Nergens kun je wisselen, er was natuurlijk ook amper iets open. Naar de ticketbalie. Die hielpen ons op weg, er is een frisdrankautomaat en die accepteert wel biljetten. Koop en flesje water van 50cent en je hebt genoeg muntgeld. Nou vooruit dan maar. Een brief je van tien erin, keuze en daar kwam het flesje water. Maar dan ook alleen maar water. Weg €10,-. Ik was zo boos. Terug naar die ticketbalie, nog eens proberen was hun plan. Eh... nou nee dus.

Dan wil ik mijn geld terug en keer ik terug naar Palermo. Dat zagen zij weer niet zitten. Dus ik word echt heel boos en toen bleek er te voet 10 minuten verderop een gratis parkeerterrein te zijn. Nou ja. Daar naar toe en zonder echt te haasten was ik nog ruim op tijd om de boot te halen. Maar jammer dat je eerst boos moet worden.

De Egadische Eilanden, ook wel Aegatische Eilanden genoemd, zijn een groep kleine bergachtige eilanden in de Middellandse Zee voor de noordwestkust van Sicilië ter hoogte van de stad Trapani. De gezamenlijke oppervlakte van de eilanden is 37,45 km². Alle eilanden samen vormen de gemeente Favignana.

Favignana

Favignana (afgeleid van Favonio, de benaming voor de zuidwestelijke wind) is het grootste van de drie Egadische eilanden. Deze eilandengroep was in vroeger tijden met het vasteland van Sicilië verbonden. Met het stijgen van de zeespiegel zijn de eilandjes afgezonderd geraakt, wat ze juist nu tot zo’n idyllisch uitstapje maakt.

Net als het vasteland van Sicilië was Favignana in het verleden vaak het toneel van bloedige gevechten. Feniciërs, Romeinen, Carthagers, Arabieren en meer recent Duitsers veroverden in de geschiedenis allemaal hun tijdelijk plek op het eiland.

Het eiland heeft ruwweg de vorm van een vlinder, met vleugels die zich uitstrekken in een oostelijk en een westelijk deel. Het oostelijk deel van het eiland is vlak en het westelijk deel is meer heuvelachtig. In het midden bevindt zich de Monte Santa Caterina van 314 meter hoog. Het strategisch geplaatste fort op de heuvel kun je alleen via een voetpad bereiken en het duurt ongeveer een uur voordat je er bent, maar dan heb je ook een schitterend uitzicht op het eiland en de zee. Aan de noordkant van Favignana zijn voornamelijk rotskusten en aan de zuidkant enkele kleinschalige zandstranden met strandtentjes waar je verfrissingen en ijsjes kunt krijgen.

Een gevoel van rust zal op je neerdalen als je met de wind in de haren en de zon op je gezicht langs die schitterende baaien peddelt om af en toe af te stappen en pootje te baden of iets te gaan drinken of eten (veel tonijngerechten op de menukaart, zoals je zult begrijpen!). Het eiland ademt – ondanks het toerisme – authenticiteit. Een andere activiteit die je kunt ondernemen is meegaan met een visser die je vervolgens enkele mooie grotten laat zien, die je alleen vanaf het water kunt bereiken.

In grotten op de eilanden Favignana en Levanzo zijn rotstekeningen uit het Neolithicum en het Paleolithicum gevonden. De eilanden zijn echter bekender door de Slag bij de Egadische Eilanden die in 241 v.Chr. werd uitgevochten: hier werd de Eerste Punische Oorlog in het voordeel van het Romeinse Rijk beslist.

Levanzo

Na ons bezoek aan Favigna waren we zo enthousiast over de Egadische Eilanden, dat we besloten ook nog  de boot te nemen naar Levanzo. Dit eilandje is een stukje kleiner (6km²), een stukje rustiger en bovendien zo goed als autovrij.

Als je rust en onveranderde natuur wilt, zijn Levanzo en Marettimo de plekken waar je naar op zoek was. Rond deze eilanden is de zee diepblauw en kun je, terwijl je aan het snorkelen of duiken bent, de ongelooflijke achtergrond ontdekken waar nog veel archeologische vondsten te vinden zijn. Grotten zijn er genoeg, maar je hebt wel een bootje nodig (en een gids) om ze e bereiken.

Het prachtige haventje van Levanzo. De enige plek op het eiland waar je restaurantjes kunt vinden.

Ellen Creemer en Anita Barry zongen het al:

Middellandse zee, souvenir van een zomer
Enkel al het woord is als wijn op de tong
Middellandse zee, wie haar kent wordt een dromer
Die nog nooit voldoende haar charme bezong
Duizend keer (duizend keer)
Kan dit lied al gezongen zijn (ahahahahahah)
Maar ik leer (maar ik leer)
Van de wind soms een nieuw refrein (ahahahahahah)
En steeds weer (en steeds weer)
Geeft de zee mij het tempo aan (ahahahahahah)
In een ritme (in een ritme)
Dat blijft bekoren zolang er licht is van zon en maan

Overal in Europa's zuiden, van Gibraltar tot bij Capri
Componeren natuurgeluiden steeds opnieuw deze melodie
De natuur schrijft met vele handen
En de zee dient als blauwe inkt
Het papier zijn de witte stranden
Waar ik kon lezen hoe dit wijsje klinkt.

Ja, ook deze zijn er nog.

ondanks de slechte start was het toch een heel leuke en mooie dag waar we enorm van hebben genoten. Op het einde van de middag voeren we terug naar Trapani en we besloten het stadje nog even te verkennen en wat te eten en drinken voor we terug naar Palermo zouden rijden. Dat lees te op de volgende pagina van dit reisverhaal.