25 mei 2024

Het Teatro Olimpico in Vicenza  wordt beschouwd als het oudste nog bestaande overdekte theater uit de Renaissance. Het werd tussen 1580 en 1585 gebouwd naar een ontwerp van Andrea Palladio in opdracht van de Accademia Olimpica van Vicenza. Na de dood van Palladio in 1580, werd het, naar het oorspronkelijke ontwerp, afgemaakt door een leerling van Palladio, Vincenzo Scamozzi.

Het Teatro Olimpico werd in opdracht van de Accademia Olimpica van Vicenza (opgericht in 1555) gebouwd op het terrein van een oud fort, dat in die tijd in gebruik was als gevangenis en munitieopslagplaats. In 1584 was het theater klaar, op de coulissen na. Daarvoor had Palladio geen ontwerp gemaakt, zodat Scamozzi deze ontwierp. De vijf in perspectief uitgevoerde straatbeelden zijn naar men zegt straten uit Vicenza.

Het theater werd in gebruik genomen op 3 maart 1585, met de uitvoering van Oedipus Rex (Koning Oedipus) van Sophocles. De daarvoor bestemde coulissen van hout en stucwerk werden nooit meer verwijderd en zijn nog steeds in volle pracht aanwezig. In de zomer worden voor een klein publiek diverse uitvoeringen en concerten gegeven.

Vicenza bestond al in de Romeinse tijd, maar was van ondergeschikt belang. Padua was voor de Romeinen van groter belang. Tijdens het verval van het Romeinse Rijk werd Vicenza verwoest door de Visigoten en de Hunnen. In de vroege middeleeuwen werd Vicenza de zetel van een hertog van Lombardije, en in de achtste eeuw het hof van een Frankische graaf.

In de middeleeuwen behoorde Vicenza formeel tot het Heilige Roomse Rijk. In 1311 werd Vicenza veroverd door de Scaligeri uit Verona. Vanaf 1405 behoorde het tot het Venetiaans grondgebied nadat Verona zich overgegeven had aan de republiek Venetië.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog had Vicenza zwaar te lijden onder het oorlogsgeweld. De dom werd bijna helemaal verwoest.

De architect Andrea Palladio, geboren in Padua, heeft lange tijd gewoond in Vicenza. Zijn stempel is dan ook duidelijk aanwezig op de architectuur van de stad. Tot zijn werken behoren onder andere het Palazzo Valmarana en de Villa la Rotonda, net buiten de stad. In de stad ontwierp hij de Basilica Palladiana aan het Piazza dei Signori, evenals een aantal stadsvilla's, zoals het Palazzo Chiericati. Ook van zijn hand is het Teatro Olimpico, wat niets te maken heeft met de Olympische Spelen, maar met het feit dat het werd gebouwd voor het genootschap Accademia Olimpica. Het is het oudste overdekte theater van Europa.

Cittadella

Deze plaats nabij de river de Brenta werd al in de Bronstijd bewoond. Gedurende de Romeinse tijd was het een agrarische nederzetting aan de belangrijke weg Via Postumia, die Genua met Aquileia verbond.

De stad kwam pas echt tot bloei in de middeleeuwen. In de 12e en 13e eeuw voerde Padua een agressief beleid om het grondgebied te vergroten en kwam hierdoor in conflict met Treviso en Vicenza. Bij de Brenta werd strijd geleverd en de opkomst van Cittadella is hiermee nauw verbonden. In 1220 werd Cittadella voorzien van een robuuste cirkelvormige stadsmuur, toen nog van hout en later herbouwd in steen, die de stad heden ten dage nog omringt. De stadsmuur heeft een lengte van 1461 meter, is 12 meter hoog en telt 32 torens. De huidige muren zijn ruim twee meter dik en de hele stadsmuur is omgeven door een natte gracht. Er lagen ophaalbruggen voor de poorten, maar deze zijn allemaal vervangen door vaste bruggen van steen.

In 1406 werd Cittadella deel van de Republiek Venetië en dit bleef zo tot 1797. In een militaire campagne viel de plaats in dat laatste jaar in handen van het Franse leger onder leiding van Napoleon Bonaparte. Tijdens het Congres van Wenen in 1815 werd de stad toegewezen aan Oostenrijk en dit bleef zo tot 1866. Na de Risorgimento behoort het tot Italië en maakt onderdeel uit van de provincie Padua.

Het historisch centrum is toegankelijk via vier stadspoorten. De poortnamen duiden op de wegen naar de naburige steden en zijn met de wijzers van de klok mee, Bassano in het noorden, Treviso, Padua en Vizenza. In het centrum ligt het Piazza Pierobon. Hier staat ook de belangrijkste kerk van Cittadella, de Prosdocimo e Donato uit de 16de eeuw.

In Cittadella reis je even terug in de tijd. Je waant je in de middeleeuwen, met dank aan de sfeervolle straatjes, maar vooral vanwege de indrukwekkende stadsmuren, die nog altijd fier overeind staan.

Je kunt een mooie rondwandeling over de muren maken. Simone verkende de muren van Cittadella en laat je meegenieten van het uitzicht én van de mooiste plekken in het historisch centrum.