Matera ligt in het dal van de rivier Gravina di Matera. De stad is vooral bekend vanwege de Sassi, een wijk die bestaat uit huizen die deels uit de bergen uitgehouwen zijn. De oorsprong van Matera ligt in de prehistorie toen men begonnen is met het uithakken van woningen in de kloven in de streek.
De stad bestaat uit twee delen; de Sassi nabij de kloof en de moderne stad op de vlakte. De Sassi werden tot 1952 nog door 15.000 mensen bewoond toen de Italiaanse regering dit verbood in verband met de slechte hygiënische en sanitaire omstandigheden. In het centrum van de Sassi staat op het hoogste punt de kathedraal uit 1230. Naast deze kerk tellen de Sassi 155 grotkerken, vanaf enkele vierkante meters groot.
De Sassi en het Park van de Rupestrian Kerken van Matera bestaat uit een complex van huizen, kerken, kloosters en kluizenaars gebouwd in de natuurlijke grotten van de Murgia. Met een oppervlakte van 1.016 ha bevat deze opmerkelijke en intacte nederzetting van holbewoners meer dan duizend woningen en een groot aantal winkels en werkplaatsen. Het pand werd voor het eerst bewoond tijdens de paleolithische periode en toont bewijs van voortdurende menselijke bewoning gedurende verschillende millennia tot op de dag van vandaag, en is harmonieus geïntegreerd in het natuurlijke terrein en ecosysteem.
De site bestaat uit de oude wijken van de stad Matera en het Park van de Rupestrian Kerken die zich uitstrekken over de Murgia, een kalkhoudend hooglandplateau dat wordt gekenmerkt door diepe kloven, ravijnen, rotsen en grotten. De morfologie van het gebied, gekenmerkt door diepe ravijnen (gravine) en kale hooglandplateaus, geïntegreerd met oude grotkerken, herderspaden gemarkeerd door putten en versterkte boerderijen, vormen een van de meest suggestieve landschappen van de Middellandse Zee.
De stad werd voor het eerst bewoond van het Paleolithicum tot het Neolithicum. Daarmee is het de derde oudste stad ter wereld. De bezetting van de natuurlijke grotten nam toe vanaf de 8e eeuw, toen de stad de grenzen van de verdedigingsmuren uit de Romeinse tijd overschreed en rondom het deel van de stad werd gebouwd. genaamd Civita , de eerste bewoonde kern. De vroegste huizen in de nederzetting waren eenvoudige grotten omsloten door een muur van uitgegraven blokken op de twee grabiglioni , Sasso Caveoso en Sasso Barisano. Een Romaanse kathedraal werd gebouwd op de Civita tussen de twee Sassi in de 13e eeuw.
Het historische centrum behoudt het onderscheid van deze twee districten, de Barisano en Caveoso, en omvat ook het 15e-eeuwse Casalnuovo-district en de 17e-18e eeuwse ruggengraat van de stad genaamd "Piano".
De Sassi di Matera (letterlijk: Stenen van Matera) zijn prehistorische grotwoningen in de Italiaanse stad Matera, Basilicata. Het complex bestaat uit twee delen, Sasso Caveoso en Sasso Barisano.
Taranto/Tarente
Tarente is ook een zeer belangrijke marinebasis, en het heeft een goed ontwikkelde staal- en ijzerverwerkende industrie, chemische installaties, dokken voor het bouwen van oorlogsschepen, en voedselverwerkende fabrieken.
Aan het begin van de 3e eeuw v.Chr. begon de groeiende macht van Rome Tarente angst in te boezemen, met name waar het de controle over de zee betrof. In die tijd had Tarente de krachtigste zeemacht van Italië en sloot het snel een overeenkomst met Rome waarin besloten werd dat de Kaap van Lacinio en de zogenaamde Golfo di Taranto (Golf van Tarente) niet voorbijgevaren mochten worden door Romeinse schepen. Enkele schepen verbraken echter deze overeenkomst. Deze situatie zou onvermijdelijk leiden tot een conflict tussen Tarentum en Rome, toen Rome zich begon te bemoeien met de zaken van de Griekse kolonies in Zuid-Italië.
Niet veel later vroegen enkele stadstaten in Magna Graecia, zoals Rhegim, Croton en Locri, Rome om militaire hulp vanwege de oorlogen die zij voerden met hun buursteden. Thurii, gelegen aan de Golf van Tarente, riep Rome in 282 v.Chr. te hulp na te zijn aangevallen door Lucania. Rome zond een vloot met troepen naar de militaire post Thurii. Tarente dacht echter dat dit een vijandelijke daad was en beantwoordde de actie door de vloot tot zinken te brengen, en de Romeinse troepen uit Thurii te verdrijven. De oorlog duurde vijf jaren, van 280 v.Chr. tot 275 v.Chr.).
De Romeinen veroverden de stad in 272 v.Chr., maar hun macht was niet stevig gevestigd voor het jaar 209 v.Chr..
Toen de Gotische oorlogen aanvingen, werd Tarente in 540 n.Chr. deel van het Byzantijnse Rijk. In 661 werd het door de Longobarden ingenomen, en later door de Saracenen. In 1063 veroverde de Noorman en avonturier Robert Guiscard Tarente, en later werd het onderdeel van het Koninkrijk Napels.
In november 1940, gedurende de Tweede Wereldoorlog, werden de Italiaanse schepen die voor anker lagen voor de stad zwaar beschadigd door de Britse marine bij de Slag van Tarente. Britse troepen landden in 1943 dicht bij de haven als onderdeel van de geallieerde invasie.
Maak jouw eigen website met JouwWeb