San Gimignano is bekend om zijn veertien torens die het silhouet van de stad domineren. Deze zijn tussen de 12e en 14e eeuw door rijke families opgetrokken. De torens deden dienst als woning en versterking, maar vooral als prestigeobject. Tijdens de strijd tussen rivaliserende families, ofwel tussen aanhangers van enerzijds Welfen en anderzijds Ghibellijnen, verschanste men zich tussen de torens en vocht men daar hun vaak bloedige vetes uit. Op haar hoogtepunt had de stad 72 torens.
We waren er op zondag en even dachten we dat het helemaal uitgestorven zou zijn. Maar dat bleek al snel zeker niet het geval te zijn.
In de late middeleeuwen was deze stad erg welvarend omwille van diens ligging aan de pelgrimsroute naar Rome. Maar de pestepidemie van 1348 en later de omlegging van de pelgrimsroute betekenden de economische ondergang, maar wel het behoud van zijn middeleeuwse karakter.
In 1990 is het historische centrum van San Gimignano opgenomen in de lijst van werelderfgoederen van UNESCO. San Gimignano is een van de best bewaarde middeleeuwse stadjes van Toscane en het is daardoor tevens een van de drukst bezochte.
Het stadje, dat met behulp van geld van UNESCO grootscheeps is gerestaureerd, is geheel ommuurd; de laatste ommuring dateert uit de 13e eeuw. De belangrijkste toegangspoorten zijn:
- Porta San Giovanni; in het zuiden
- Porta San Matteo; in het noordwesten
- Porta S. Jacopo; in het noordoosten
Alle wegen leiden naar het hoogste punt van het dorp waar zich de Piazza della Cisterna en de Piazza Duomo bevinden. De Piazza della Cisterna is vernoemd naar de 13e-eeuwse bron, die de bewoners van water voorzag. Rondom dit plein staan interessante middeleeuwse gebouwen en torens. De naam van de Piazza Duomo suggereert dat de daaraan gelegen kerk, de Collegiata, een kathedraal zou zijn, maar San Gimignano is nooit een bisschopsstad geweest.
De nauwe straatjes van San Gimignano zijn, op taxi's na, autovrij.
Een heerlijk Toscaanse lunch.
Maak jouw eigen website met JouwWeb