Heenreis

Iets voor elf uur vertrokken we vanuit Bergen op Zoom naar Port Leucate, iets boven Perpignan. Een reis van 1210 km, waar we, dachten, we een uur of tien over zouden doen. De reis verliep aanvankelijk voorspoedig, op zaterdag is het meestal niet druk, zeker niet als het geen zwarte zaterdag is. Toch verliep het iets anders. Dat begon al bij de tankbeurt bij Kortrijk. De persoon voor ons tankte eerst rustig vervolgens liet hij zijn auto staan en ging op z'n gemak koffie drinken. Tijdsverlies van ruim twintig minuten. Dat maak je niet meer goed hoor.

Maar toen moest Parijs nog komen. En ja hoor, een kleine aanrijding op de andere weghelft en heel Parijs staat  zowat stil. Ruim een uur gedaan over nog geen vijf kilometer. Het gevolg was dat we meer dan anderhalf uur verloren en we kwamen dus pas om half twaalf in Port Leucate aan. Moe! Wilma heeft overigens alles in d'r eentje gereden. Chappeau!! (Doet ze nooit meer.)

Het Viaduct van Millau is een meervoudige tuiconstructie over de rivier de Tarn. Het viaduct, op 14 december 2004 geopend door de toenmalige president Jacques Chirac, is de hoogste brug ter wereld (in constructiehoogte, d.w.z. de hoogte van de brugpijlers).

Het viaduct draagt de autosnelweg A75/E11 (La Méridienne). De A75 verbindt Clermont-Ferrand in het noorden met Béziers en Montpellier in het zuiden en is onderdeel van een belangrijke route van Parijs naar Zuid-Frankrijk. Het dal van de Tarn bij Millau was lange tijd een knelpunt in deze route omdat de Tarn alleen kon worden gepasseerd via de oude weg dwars door het centrum van Millau. Met de aanleg van het viaduct werd de A71/A75 (Parijs-Perpignan 850 km) een volwaardig alternatief voor de drukke Autoroute du Soleil A6/A7 via Lyon (910 km) of de route via de A20 langs Limoges en Toulouse (880 km).

Het Viaduc de Garabit is een spoorboogbrug ontworpen door de Franse ingenieur Gustave Eiffel en gelegen bij Ruynes-en-Margeride ( in het Franse Centraal Massief. De brug overspant de rivier de Truyère. De brug werd gebouwd door Gustave Eiffel & Cie en afgewerkt in 1884, maar het duurde tot 1888 vooraleer de spoorweglijn in dienst genomen werd. Ze was daarna een tijdlang de hoogste brug ter wereld. Momenteel rijdt er per dag slechts één passagierstrein over: de Corail-spoorlijn van Clermont-Ferrand naar Béziers.

De eigenlijke overspanning werd ontworpen door Maurice Koechlin, een medewerker van Eiffel. Door de aanwezigheid van de Mistral was het al op voorhand uitgesloten dikke (betonnen) profielen te gebruiken. Daarom werd voor gietijzer gekozen, net zoals later bij de bouw van de Eiffeltoren.

De boog is opgebouwd als tweescharnierboog, met aan de ene zijde twee, en aan de andere kant vier zijoverspanningen. De centrumlijn van de boog volgt een bijna perfecte parabool, zodat de boog quasi enkel op druk belast wordt.

De laatste stop (toen was het al pikkedonker natuurlijk) om wat te eten en te drinken en de auto vol met peut te gooien. Daarna het laatste stukje naar Port Leucate.

Gelukkig lagen onze sleutels klaar. Een prima appartement (al hadden we wel even moeite om in het donker de voordeur te vinden) en van alle gemakken voorzien. Morgen gaan we het terrein verkennen en lekker zonnen aan zee, aan de Middellandse zee. Maar das morgen. Eerst lekker slapen want moe dat we waren. Gek he.