9/10/23

Er zijn van die dagen bij, dat we wel eens wat avontuur hebben. Meestal heb ik dan ruim van te voren de omgeving via streetview wel verkend. Vandaag was ook zo´n dag. Ik had thuis een hele mooie route uitgezocht en op verschillende plaatsen gekeken hoe de weg er uitzag. Prima te rijden dacht ik. Het begon ook heel prima en over al bordjes naar het dorpje Nijar. Maar de ALP302 is toch niet zo´n goede weg als lijkt.

Vanaf hier hield de geasfalteerde weg op en werd het een grindpad. Op zich ook nog geen probleem, maar de weg werd steeds smaller en steiler. Mega afgronden en nergens een reling. Hoe moet dat als we een tegenligger tegenkomen? Maar nog erger. De weg zal vol met diepe geulen, in de lengte. Blijkbaar was het hier weken geleden noodweer. Wat als je met de banden in zo'n gleuf vast komt te zitten. Iik ben niet snel bang, maar toen stond het zweet echt in mijn handpalmen. Keren kon helaas niet. Alleen doorrijden en hopen dat er snel een beter weg aankwam. Maar helaas, het duurde 15 km, stapvoets, keuken en geulen ontwijken, Pffff

Natuurgebied Sierra Alhamilla

Binnen het gebied is er geen bevolkingscentrum, er zijn geïsoleerde boerderijen, waarvan de meeste verlaten zijn. In het verleden werd het gebied gebruikt voor extensieve veehouderij, waardoor grootgrondbezitters de boventoon voeren.

Cabo de Gata is een gebied van vulkanische oorsprong. Het is tevens een beschermd Nationaal Park en het grootste beschermde kustgebied van Andalusië.

Landschap

Het ruige berg- en rotsachtige landschap van dit gebied ligt geïsoleerd en is in geologisch opzicht een van Europa's meest bijzondere. De bergketen Sierra de Cabo de Gata is de grootste vulkanische rotsformatie van Spanje, met scherpe pieken en okerkleurige steile rotsen (schelpenzandformaties). Aan de kust stijgen de rotsen steil op uit zee. Ze creëren soms wel 100 m hoge, hoekige en gekartelde kliffen, welke zijn gespleten door ravijnen en geulen die leiden naar afgelegen inhammen met witte zandstranden. Voor de kust liggen tevens vele kleine, rotsachtige eilandjes en onderwater groots opgezette koraalriffen met een rijk onderwaterleven.

Geologie

Geologisch gezien is de Cabo de Gata ontstaan ten gevolge van de Neogene vulkanische activiteit tussen de Eurazische plaat en de Afrikaanse plaat. Het gebied bestaat uit andesieten en dacieten van midden- tot laat-Miocene ouderdom, naast sedimentaire gesteenten als (rif-)kalken en dolomiet.

Klimaat

De Cabo en Sierra de Cabo de Gata kennen hoge temperaturen (een jaarlijks gemiddelde van 18 °C) en de laagste regenval van het Iberisch schiereiland (200mm gemiddeld per jaar). Dit resulteert in een groot semi-woestijnachtig gebied met bijbehorende karakteristieke vegetatie waaronder gedrongen waaiervormige palmen.

Structuur

Het park omvat een gevarieerd gebied van kustduinen, stranden, steile kliffen, zoutpannen, een aanzienlijke waterwereld van 12,200 ha, zoutmoerassen, in het binnenland gelegen droge, dorre steppen en droge rivierbeddingen. Dit natuurpark is in 1997 benoemd tot UNESCO Biosfeerreservaat en het park herbergt een buitengewone rijkdom aan de dierenwereld, inclusief vele zeldzame en inheemse planten.

Vogels

De Salinas de Cabo de Gata is een van de belangrijkste moerasgebieden van Spanje voor broedende en overwinterende vogels. Het is een zoutwaterlagune die parallel loopt aan het strand en daarvan is gescheiden door een 400 m brede zandbank. Gelegen tussen de plaats San Miguel en het Cabo de Gata voorgebergte is deze lagune van buitengewoon ecologisch belang, vooral voor vogels. De salinas (zoutpannen) zijn de enige nog in bedrijf zijnde in Oost-Andalusië.

Naamgeving

Cabo de Gata is Spaans voor Poezenkaap. De naam komt echter oorspronkelijk van 'Cabo de Agata', de kaap van agaat, een steensoort die je veelvuldig tegenkomt op de stranden rondom het natuurgebied.

Pas in het dorpje was het weer geasfalteerd, maar nog steeds erg smal, pas buiten het dorpje werd het weer een normale weg. Nooit meer zei Wilma toen.

Gabo de Gata aan het strand.

Heerlijke vissoep gegeten.

Het was dan misschien soms wel erg pittig om te rijden, maar de uitzichten waren fenomenaal. Dus het was het waard!

Het meest opvallende in Rodalquilar zijn de ruines van de goudmijn die tegen de berg op liggen en het oude mijnwerkersdorp waarnaast het huidige dorp wit afsteekt.