Op zondag 1 oktober reden we van Rouen naar Marmande, een klein dorpje ten zuidoosten van Bordeaux en vlak boven de Pyreneeën.
Het was best een heel eind rijden, en nogal saai, want alleen maar snelwegen. \pff. Erg warm ook, dus regelmatig gestopt om te drinken en te eten. Fijn dat we met de kap open konden rijden. Maar ergens tussen Tours en Poitier ben ik op een parkeerplaats gevallen., Knie geschaafd en mijn ene hand. Maar gelukkig deed het geen pijn, pleister er op en weer door.
De plaats was al bewoond in de Gallo-Romeinse periode en in de vroege middeleeuwen. Hier werd in 673 het Concilie van Granon gehouden. De plaats groeide rond een wachttoren langs de Garonne. In 1182 verleende Richard Leeuwenhart een stadscharter aan Marmande, dat toen al een ommuurde stad was. De stad werd bestuurd door consuls. In de tijd van de Kruistochten tegen de Albigenzen was Marmande een belangrijk steunpunt van de ketters. Het werd in juni 1219 ingenomen door kroonprins Lodewijk en Amaury VI van Montfort. Ongeveer 5000 inwoners werden afgeslacht. Later werd de stad betwist tussen de Engelsen en Fransen tijdens de Honderdjarige Oorlog.
Marmande bleef katholiek tijdens de reformatie terwijl de streek grotendeels protestants werd. De stad werd belegerd door een protestants leger onder leiding van Hendrik van Navarra, maar werd niet ingenomen. Tijdens de contrareformatie werden er vijf kloosters opgericht in de stad. De stad telde veel handelaars van goederen die over de rivier werden vervoerd.
Weer precies op tijd kwamen we aan in Marmande. Dat trouwens helemaal uitgestorven was. Er was niks open, geen enkel restaurant, behalve... ja, de Mac Donald. Dan nog maar een keer.
Wel wat onrustig geslapen, want een kleine straat verder was die middag een groot gebouw tot de grond toe afgebrand. In onze slaapkamer kon je de brandlucht nog ruiken. Dan slaap je toch anders, gek he.
Maak jouw eigen website met JouwWeb