Millaan

De naam komt van het Latijnse Mediolanum. Dit betekent "in het midden van de vlakte" en verwijst naar het feit dat de stad midden in de Povlakte ligt.

Milaan is de hoofdstad van Lombardije, een van de meest ontwikkelde regio's van Italië. Tevens is het de hoofdstad van de provincie Milaan. De stad zelf heeft ongeveer 1,3 miljoen inwoners, maar met de omliggende stedelijke gebieden erbij gerekend komt men op vier miljoen.

Om de drukte in het hotel te ontlopen ontbijten we recht tegenover de Duomo, natuurlijk wel wat duurder, maar door het uitzicht (en het weer) smaakte het nog lekkerder.

Oudheid

Milaan wordt verondersteld rond 600 v.Chr. gesticht te zijn door Noord-Italiaanse Kelten, de Insubres, wier hoofdstad het was. In 222 v.Chr. namen de Romeinen haar in. De stad werd toen Mediolanum genoemd. In 313 verkondigde keizer Constantijn er het Edict van Milaan. Onder de Romeinse keizer Theodosius I was Milaan enige tijd hoofdstad van het West-Romeinse Rijk. In 452 werd Milaan door Attila en zijn Hunnen geplunderd.

Ostrogoten, Longobarden en Franken

Eind 5e eeuw stichtten de binnengevallen Ostrogoten hun rijk in de regio. In 568 deden de Longobarden hetzelfde. In 774 werd het gebied veroverd door de Franken. In 843 kwam de stad in Midden-Francië te liggen. Dit rijk werd twaalf jaar later gesplitst en Lodewijk II van Italië werd koning van Italië en keizer. In 879 werd Karel III de Dikke koning van Italië. Drie jaar later werd hij ook koning en keizer van Oost-Francië (en ook West-Francië in 884). Vanaf 888 begon een periode van grote instabiliteit in Italië, tot keizer Otto I in 951 Italië binnenviel, tot koning van Italië werd gekroond en de orde herstelde. De reële macht van de koning van Italië en van de Oost-Frankische keizer zou in de volgende eeuwen echter volledig verschrompelen.

Keizer Lotharius III, de laatste "koning van Italië" (1125-1137), was ook Duits keizer (1133-1137), maar ondertussen lag de macht in Noord-Italië duidelijk bij de stadstaten. De keizers van het Heilige Roomse Rijk bleven zich echter bemoeien met de Italiaanse zaken. Dit eindigde in 1176, wanneer de eerste Lombardische Liga, waarin Milaan zich met andere Noord-Italiaanse steden had verenigd, de Heilige Roomse Keizer Keizer Frederik I Barbarossa overwon in de Slag bij Legnano. Zo konden de Noord-Italiaanse steden zich definitief loswrikken van het Heilige Roomse Rijk.

Opkomst

In de 13e eeuw leidde Milaan andere steden tot semi-onafhankelijkheid van het Heilige Roomse Rijk. Bij de uitbraak van de 'Zwarte Dood' (waardoor één derde van de bevolking van Europa omkwam) werden huizen waarin de pest heerste samen met de bewoners dichtgemetseld. Hierdoor is Milaan als enige stad in Italië en omstreken gespaard gebleven van de pest. Gedurende de renaissance werd Milaan geregeerd door hertogen van de families Sforza en Visconti, die kunstenaars als Leonardo da Vinci en Bramante in dienst hadden.

In 1500 namen de Fransen onder Lodewijk XII de stad in. Door de grote rijkdom van Lombardije en de strategische ligging van Milaan werd de controle over de stad inzet van een conflict tussen de Habsburgse keizer Karel V en Frankrijk. Toen Karel V de Franse koning Frans I in 1525 versloeg in de slag bij Pavia werd Lombardije een Spaanse bezitting. Na de Spaanse Successie-oorlog kwam de streek toe aan Oostenrijk. Na de napoleontische tijd werd Milaan een van de belangrijkste centra van het Italiaanse nationalisme. In 1859 bevrijdden de Piëmontezen Lombardije met hulp van de Fransen. Twee jaar later was het koninkrijk Italië een feit. Milaan werd tijdens de Tweede Wereldoorlog meerdere malen gebombardeerd. In 1943 werd de stad door de Duitsers bezet. Ze werd in april 1945 door Italiaanse partizanen bevrijd, nog voordat de geallieerden haar bereikten.

In de 20e eeuw vestigden duizenden immigranten uit het arme zuiden van Italië zich in Milaan op zoek naar een betere toekomst. Dit gaf de stad een multicultureel karakter.

Kathedraal van Milaan

De kathedraal van Milaan (Duomo Santa Maria Nascente) is een van de grootste rooms-katholieke kathedralen in de wereld en de grootste van Italië  Het is een meesterwerk van gotische kunst. De kerk staat aan het Domplein (Piazza del Duomo) in het hart van Milaan. De Dom is een belangrijke toeristische attractie vanwege het interieur met de vele middeleeuwse schatten en het exterieur met de tientallen torentjes en duizenden beelden.

De bouw startte in de 14e eeuw en werd pas in de 20e eeuw definitief voltooid. Met de bouw van de Dom van Milaan werd in 1386 begonnen door graaf Giangaleazzo Visconti. Hiervoor moest de zomerkathedraal S. Tecla wijken. De eerste jaren lag de leiding in handen van Italiaanse, Franse en Duitse meesters. Onder Filippino degli Organi (1400) gingen de bouwwerkzaamheden sneller. In 1418 kon het hoogaltaar ingewijd worden door paus Martinus V. Vanaf 1567 onder leiding van kardinaal Carlo Borromeo ging de bouw verder in een andere stijl.

Pellegrino Tibaldi ontwierp in 1616 een barokfaçade. Buzzi gaf hieraan gotische vormen. In 1572 wijdde kardinaal Borromeo de kerk in ter gedachtenis van de geboorte van Maria. Napoleon I liet ten slotte de buitengevel voltooien naar een ontwerp van Giuseppe Zanoia en Carlo Amati.

Exterieur

Met een lengte van 157 m en een breedte van 92 m wordt de dom in grootte alleen overtroffen door de kathedraal van Sevilla (en door de Sint-Pieter, die geen kathedraal is). De oppervlakte van de kathedraal bedraagt circa 11.700 m².

Er zijn ongeveer 135 pinakels en meer dan 2300 beelden op de façade van het witte marmeren bouwwerk. De lichte, vriendelijk speelse buitenfaçade contrasteert schril met het eerder donkere interieur van de Dom. De kathedraal heeft een vieringtoren van 108,5 meter.

Het dak van de kathedraal is een belangrijke toeristische attractie, die tegen betaling bereikbaar is via een trap of een lift. Vanaf het dak kunnen de duizenden ornamenten van dichtbij bekeken worden. Bij helder weer kan men vanaf het dak de Alpen zien liggen.

De bases van de zes steunberen hebben reliëfs. Op de zuilconsoles staan beelden van apostelen en profeten. De zware bronzen deuren uit de 20e eeuw zijn met voorstellingen uit de geschiedenis van Milaan versierd.

Opvallend zijn de vele spitsen waarmee de kerk is gekroond, 135 in totaal. Daarnaast zijn er ook veel waterspuwers en ontelbare standbeelden. Niet alleen de gotiek, maar ook de renaissance is terug te vinden in de bouwstijl. Typisch ook zijn de bronzen deuren, die met bas-reliëfs versierd zijn.

Bekend is het vergulde Madonnabeeld (1774 door G. Perego), dat boven op de hoogste toren van de kathedraal staat. Dit beeld staat bekend onder de naam "Madonnina".

Interieur

De kathedraal bestaat uit een vijfschepig langschip en een drieschepige zijbeuk. Binnenin worden de beuken van elkaar gescheiden door enorme zuilen en die worden verlicht door de grote glas-in-loodramen. In de schatkamer van de dom ligt veel middeleeuws goud en zilver.

In de zuidelijke dwarsbeuk is het grafmonument van Gian Giacomo Medici, een beeld in Romeinse wapenuitrusting en eromheen allegorische figuren gemaakt door Leone Leoni. In de vloer is het graf van de heilige Carlo Borromeo. De twee sacristieportalen met eeuwenoude beeldhouwkunst (1393) zijn aan Christus en Maria gewijd.

In het noordelijke dwarsschip de Trivulzio-kandelaber, een zevenarmige, 5 meter hoge romaanse bronzen luchter uit de 12e eeuw, geschonken door de kanunnik Trivulzio. De schat van de Dom wordt achter het koor bewaard. Ook de marmeren vloer uit de 16e eeuw (Tibaldi) in het midden van het Santurio en een door Tibaldi ontworpen hoogaltaar met verguld ciborium en tabernakels met reliëfs die scènes uit het leven van Christus uitbeelden zijn interessant.

Galleria Vittorio Emanuele II

Het is een, naar de Italiaanse koning Victor Emanuel II genoemde, overdekte winkelstraat uit de 19e eeuw.

De bouw

In 1864 begon de bouw van de passage. Giuseppe Mengoni leverde het ontwerp, hij had namelijk de ontwerpwedstrijd gewonnen. Op 7 maart 1865 legde koning Vittorio Emanuele II de eerste steen en de passage werd op 15 september 1867 feestelijk geopend. De boog aan de kant van de Piazza Duomo ontbrak toen nog. De ontwerper Mengoni viel in 1877 van een steiger en stierf. Dit gebeurde net vóór de voltooiing van de toegangspoort die de passage helemaal af zou maken. Deze tragische dood dompelde Milaan in rouw.

De toegangspoort werd voltooid in 1878, dit was dus meer dan tien jaar na de opening van de passage. Door deze poort is het beeld te zien van een peinzende Leonardo da Vinci op het Piazza della Scala. De poort werd enkele dagen voor de dood van de koning - naar wie de passage is vernoemd - ingehuldigd.

De in mozaïek gelegde vloer van het gebouw werd in 1966 helemaal gerestaureerd met een zeer zeldzame marmersoort. In de vloer zijn de emblemen van de Italiaanse steden afgebeeld: Rome, Florence, Turijn en Milaan. Een legende wil dat het geluk brengt als men drie keer rond zijn as draait met de hak op de testikels van de stier in het wapen van Turijn. De passage werd gebouwd als verbinding tussen het domplein en het Piazza della Scala.

Bijzonderheden bij en na de bouw

Eigenlijk is de passage in zeer korte tijd gebouwd. Er werd gewerkt met een overdaad aan stucwerk, marmer en mozaïeken. De reden dat de passage vrij snel was voltooid was vooral omdat de ijzerconstructie in Frankrijk werd gemaakt, zodat deze ter plekke in elkaar gezet kon worden.

Huidige functie

Vanaf de tweede helft van de negentiende eeuw is de Galleria de beroemdste overdekte straat van Milaan. Het is een trefpunt voor de inwoners van de stad. In Galleria zijn enkele dure winkels gevestigd, zoals Prada, Massimo Dutti, Gucci en Louis Vuitton, maar ook het fastfoodrestaurant McDonald's.

Beschrijving van het gebouw

Het gebouw ziet er nog vrijwel hetzelfde uit als in het oorspronkelijke ontwerp van Mengoni. De vloer is een van de blikvangers. De prachtige mozaïeken zijn in 1966-1967 opnieuw gelegd. In het midden staat het teken van de koninklijke familie van Savoye afgebeeld evenals een stier. Er wordt beweerd dat het geluk brengt als men over de genitaliën van de stier heen loopt.

Het gebouw bestaat uit vier gangen, overdekt met glas, die samenkomen in een doorzichtige koepel. Deze gangen komen uit op het Piazza Duomo, het Piazza della Scala, de Via Selvio Pellico en de Via Ugo Foscolo.

De koepel is 47 meter hoog, vanaf de vloer tot het hoogste punt, en de diameter is 39 meter. Doordat er veel glas is gebruikt, lijkt het een verbazend luchtig plafond, terwijl er toch 353000 kilo ijzer in is verwerkt.

Het hele gebouw is schitterend afgewerkt, tot in de kleinste details. De raamlijsten zijn bijvoorbeeld zeer mooi bewerkt. De classicistische elementen zijn duidelijk terug te zien in de vormen, schilderingen en het beeldhouwwerk (kariatiden).

Om het gebouw tot zijn recht te laten komen, worden de uithangborden van de winkels neutraal gehouden. Elke winkel of bar heeft zijn naam in gouden letters op een zwartglanzende achtergrond. Zo beoogt men een mooi, samenhangend geheel van oud en nieuw.

Castello Sforzesco

Is een kasteel, oorspronkelijk ontworpen door Antionio di Pietro Averlino. De bouw van het kasteel begon in de 14e eeuw, met als oorspronkelijk doel als burcht van de Visconti te dienen. Het werd later gedeeltelijk verwoest, waarna het weer is opgebouwd en in het begin van de 20e eeuw gerenoveerd is.

Er zijn nu verschillende musea gehuisvest. Er is bijvoorbeeld een kunstcollectie te zien met werk van Michelangelo (zijn laatste werk, de Rondanini Pietà) en Leonardo da Vinci omvat. Ook is er het Museo d'arte antica gevestigd waar onder meer de wandtapijten van Trivulzio hangen, en ook het Muziekinstrumentenmuseum van Milaan.

Het kasteel bestaat uit verschillende stijlen. Het zuidelijke gedeelte heeft een bijzonder grote binnenplaats. Aan de buitenkant van het zuidelijke gedeelte staat een grote fontein die enkele meters hoog water spuit.

Cafe Dante

Ga hier niet heen!! *****Oplichters! ****Afzetterij

We gingen zitten om een smakelijk maaltijd  te nuttigen in de veronderstelling dat dit een traditioneel Italiaans restaurant is. Het eten was mwah, maar dat kan.  De prijzen zijn absurd (en het ligt niet eens vlak bij de Duomo). Wij bestelde bij het eten een kleine fles witte wij en rode wijn (je kent het wel, daar gaan twee glazen uit). Ik vroeg om huiswijn. Maar toen we de rekening kregen schrok ik me rot. € 127,- De flesjes wijn kostte pet stuk €40,-. Natuurlijk deed ik me mijn beklag, maar ze lachen je gewoon uit. Er zat niks anders op dat te betalen. Maar die druiven waren wel zuur. Zeker niet naar binnen gaan hier. Toilet was mega vies. Beste mensen laat u niet vangen door deze dievenbende.

Voor meer reviews ga naar: Cafe Dante. Doen hoor!

Dit was dus een fles die €40,- kost, zie de rekening op tafel.

Het was de beste wijn die ze hadden, maar daar had ik niet om gevraagd. Maar dat was volgends de ober niet het geval. Helaas trek je dan altijd aan het kortste eind!

Bosco Verticale

De Bosco Verticale zijn twee wolkenkrabbers met respectievelijke hoogtes van 111 en 76 meter. Ze liggen ten noordoosten van het stadscentrum in de wijk Porta Nuova, niet ver van het treinstation Milano Porta Garibaldi, tussen de Via Gaetano de Castillia en de Via Federico Confalonieri. Het gebouw is een ontwerp van het architectenbureau Boeri Studio ondersteund door het ingenieursbureau Arup en bevat 900 bomen op een terrasoppervlakte van 8.900 m², verdeeld als 550 in de hoogste en 350 bomen in de lagere toren. Het bouwwerk is geïnspireerd door de 14e-eeuwse Torre Guinigi in Lucca, met steeneiken groeiend op het terras bovenaan de toren.