Pachnes (Witte bergen)

De Pachnes is met zijn  2453 meter slechts enkele meters lager dan het hoogste punt op Kreta, de Ida Psiloritis (2456 meter).

De top ligt in het hart van de Lefka Ori, te midden van enkele tientallen andere pieken van boven de 2000 meter. De omgeving lijkt nog het meest op een soort van maanlandschap. De top is niet moeilijk te bereiken, hoewel het een flinke wandeling is vanaf de dichtstbijzijnde plaats Anopolis (ruim 25 kilometer). Met een terreinwagen kan echter een groot deel van deze afstand overbrugd worden (ongeveer 18 km).

De Lefka Ori  is een gebergte in het westelijk gedeelte van het Griekse eiland Kreta. Het gebergte telt circa dertig toppen die boven de 2000 meter uitkomen. De hoogste top is de Pachnes, met 2452 meter slechts enkele meters lager dan het hoogste punt van Kreta; de berg Ida Psiloritis in het Idagebergte.

De Lefka Ori danken hun naam niet aan het feit dat de toppen tot ver in de lente met sneeuw bedekt zijn, maar aan de kleur van het gesteente dat de toppen bedekt. Aan de noordkant loopt het gebergte geleidelijk af richting de steden Chania en Kissamos, terwijl aan de zuidkant het ruige gebergte vrijwel tot aan de kust doorloopt. Enkele tientallen kloven doorklieven het gebergte. Tot de bekendste behoren de Samariakloof, de Imbroskloof, de Agia Irinikloof en de Aradenakloof.

Het gebied wordt verder gekenmerkt door een aantal hoogvlaktes, zoals de door bergtoppen omgeven Omaloshoogvlakte op 1100 meter hoogte. Op deze vlakte bevindt zich de entree naar de Samariakloof

's Morgens zo rond een uur of negen werden we met een open pick-up truc bij het hotel opgehaald. 6 Personen in de laadbak en drie in de cabine en zo vertrokken we richting Anopolis. Daar een korte stop en toen het laatste stuk verder de bergen in. Daar kwam we een tegenligger tegen met heel wat berggeiten, of wat het ook moge zijn, voor zijn auto. Die moesten al richting de stal om de winter door te komen. Huh, dacht ik. Het is hier in de winter toch ook goed toeven? Nee dus, in het zuidwesten van Kreta kan het erg koud zijn. Een in deze bergen ligt er meestal on eind mei sneeuw. Met dertig graden kin je je dat bijna niet voorstellen.

Naar deze top gingen we, te voet, maar dat wiste we nog niet. Ik ben ook niet bang uitgevallen en ik dacht dat ik met de beklimming van de Etna al wel wat had meegemaakt. Maar deze beklimming was zeker zo zwaar. Het waren allemaal los liggende steentje en de paadjes waren smal en de afgronden diep en soms erg stijl. Ik was ok niet bang, maar ik was me wel bewust van het gevaar, want een stap verkeerd kon fatale gevolgen hebben voor heel de groep.

En het was, net als bij de Etna, soms behoorlijk klimmen en klauteren.

Even dacht ik dat we er al waren, maar via dat smalle paadje naar die top ginds. Maar het lastigste gedeelte hadden we toen wel achter de rug. Daar kwam wel voor in de plaats dat we erg moe werden. Dus... pfff. We worden toch wel met een helicopter opgehaald zeker. Of er is toch wel een gemakkelijke weg terug. Maar op die vragen ging onze gids niet in.

Maar als je dan boven bent... dan is het uitzicht werkelijk fenomenaal,

Het beroemde Omalos plateau wordt omgeven door Lefka Ori "Witte Bergen" die tot juni bedekt zijn met sneeuw. Het landschap ligt op een hoogte van 1040 tot 1250 meter. Het startpunt van de populaire wandeltocht door de Samariakloof heet Xyloskalo op 1250 m hoogte. In Xyloskalo vindt u een buitenpost in het bos en een informatiekiosk over Lefka Ori en Samaria Park. Tegenover Xyloskalo is een bergrestaurant waar u de majestueuze stijgingen van de top van Gigilos kunt bewonderen.
De top van Gigilosis ligt op 2080 m en de Griekse mythologie stelt dat dit de locatie was van de op Kreta geboren god Zeus. Ten westen van Gigilos op de toppen van Agathopi (1768 m) en Psilafi (1984 m) stelt ook de Griekse mythologie dat de god der goden (Zeus) zijn wagenrennen hield. De hoogste berg is Pachnes op een hoogte van 2452 m. Een van de mooiste routes in de Witte Bergen is de beklimming van de Gigilos, met een duur van twee en een half uur lopen. Deze route is vrij eenvoudig. Halverwege Gigilos ligt de bron van Linoseli. In de oudheid was daar een beroemd orakel.

In de buurt van de Pachnes ligt de Samariakloof. Deze is echter niet te zien vanaf de top. Maar je kunt er wel overheen kijken.

Anopolis was in de Romeinse en Venetiaanse tijd groter en welvarender. De plaats had een haven op de plek waar tegenwoordig het dorp Loutro ligt, waar de handelsschepen lagen die werden uitgezonden naar diverse havens rond de Middellandse Zee. De afgelegen ligging in de bergen zorgde ervoor dat het dorp een revolutionair centrum was tegen vreemde overheersing van Kreta en Griekenland. De rebellie leidde ertoe dat Anopolis in 1365 door de Venetianen werd verwoest en in 1771 en 1867 door de Turken.

In Anopolis is de kerk Agios Georgios. Hier riep Daskalogiannis in maart 1770 een opstand tegen de Turken uit, door een vlag op de toren te hijsen.

Op twee kilometer westelijk liggen de ruïnes van het verlaten dorp Aradena. In de omgeving liggen diverse kloven, waaronder de Aradenakloof. Vanuit Anopolis loopt een weg de Lefka Ori in, richting onder andere de Pachnes. Iets ten zuiden van het dorp ligt op een bergrug het kapelletje Agia Ekaterini, van waaruit de Libische Zee en Loutro te zien is.

Als je goed kijkt zie je op de achtergrond de Libische zee, en die donkere vlek is het eiland Gavdos.

Toen kwam het antwoord op onze vragen: We moeten exact dezelfde weg weer terug. Oh, mijn God, dacht ik, dat ga ik nooit redden. Natuurlijk lukte het me wel, met behulp van de anderen. Dit vond ik dus doodeng, wat klimmen is minder lastig op die steentjes dan afdalen, want je moet voortdurend afremmen. Maar ik ben niet gevallen en het is me gelukt, maar ik was wel total loss hoor.