Sfakia

Vritomartis is een heel bijzonder hotel, totaal verschillend van alle andere hotels die u kent. Het hotel is genoemd naar de antieke minoïsche godin Vritomartis, die werd vereerd en aanbeden in het gebied van Kreta waar zich nu ons hotel bevindt. Het woord “apart” is bovendien op nog vele andere aspecten van ons familiaal hotel toepasselijk. Ook de ligging is uitzonderlijk en zou door velen “indrukwekkend” kunnen worden genoemd. Het hotel is namelijk neergezet op een schiereiland met uitzicht op de Libische Zee. Bovendien is er het unieke landschap met het majestueuze Lekfa-Ori-gebergte (met hoogste bergtop 2453m).

De Minoïsche beschaving was een Kretenzische beschaving vanaf het derde millennium v.Chr. tot ongeveer 1200 v.Chr., waarbij zij in de laatste periode onderworpen was aan de Myceners.

Volgens de mythe was koning Minos een vroege heerser over Kreta en bevond de Minotaurus zich in het labyrint onder zijn paleis in Knossos. De benaming Minoïsche beschaving ("beschaving van Minos") werd op basis daarvan voorgesteld door Arthur John Evans, de archeoloog die in belangrijke mate tot de herontdekking van deze beschaving heeft bijgedragen. Het is niet bekend hoe de 'Minoërs' zichzelf noemden. Wel is bekend dat zij in het Oude Egypte Keftioe genoemd werden. In de annalen van Mari wordt Kaptara genoemd en in de Bijbel komt de naam Kaftor voor, die op het eiland Kreta betrekking heeft.

Er waren belangrijke handelsbetrekkingen over zee met de Cycladen en met andere grote beschavingsgebieden op het vasteland, zoals het Oude Egypte, Anatolië en Kanaän. Mogelijk waren ze de eerste thalassocratie, al zijn er twijfels of zij werkelijk over de zee heersten in de mate zoals Thucydides schreef in zijn Geschiedenis van de Peloponnesische oorlog, al was ook hij al voorzichtig door aan te geven dat het om een overlevering ging.

De vulkaanuitbarsting op Santorini in de 17e eeuw v.Chr., omstreeks 1620 v.Chr., zou mogelijk de ondergang van de Minoïsche beschaving hebben veroorzaakt of versneld. Santorini wordt in de geschiedschrijving van de klassieke oudheid meestal Thera genoemd. Bij deze uitbarsting werd een groot deel van het eiland weggeslagen en vormde zich een caldeira, die onder het zeeniveau is verdwenen. De uitbarsting overtrof in omvang en kracht die van de vulkaan Krakatau in 1883. Niet alleen het eiland Santorini zelf verdween erdoor grotendeels onder de zeespiegel, ook Kreta werd zwaar getroffen en onderging de gevolgen van zowel de bevingen, asregens als een vloedgolf. Het is mogelijk dat de legende van Atlantis van deze uitbarsting is afgeleid. De Minoïsche havens werden vernield, samen met de vloot die de ruggengraat van de Minoïsche economie vormde. Bovendien werd de cruciale aanlegplaats, die Santorini daarvoor was, zo goed als helemaal van de kaart geveegd, of onbruikbaar. Toch zijn er tekenen van pogingen tot heropleving, al ging het in het algemeen bergafwaarts met de conjunctuur.

De Minoërs waren vooral bekend als handelsvolk, voornamelijk van de handel in tin en koper, de grondstoffen voor brons. Toen het belang van brons verminderde liep ook de invloed van Kreta terug. De Minoërs legden zich nog een tijd toe op het transport van ijzererts vanuit Attica via Naxos en Santorini naar Anatolië, maar de terugval van de tinhandel moet een zware slag zijn geweest. Uiteenlopende factoren droegen zo bij aan de teloorgang van de Minoïsche beschaving.

Chora Sfakion is bekend als de haven waarheen bezoekers van de beroemde Samariakloof vanaf het eindpunt Agia Roumeli per boot worden vervoerd, alvorens ze per bus teruggaan naar hun verblijfplaatsen aan de noordkust van het eiland. Behalve bij deze dagelijkse eenmalige stroom voorbijgangers is het plaatsje al tientallen jaren beroemd als standplaats van fervente wandelaars. Vanwege zijn positie is het de ideale startplaats van bergwandelingen door de Lefka Ori en de vele kloven die in het gebied te vinden zijn. De bekendste kloven zijn de Samariakloof, de Aradenakloof en de Imbroskloof. Chora Sfakion ligt te midden van diverse kiezelstranden, zoals Sweetwater Beach (Zoetwaterstrand), Ilingas aan de voet van de gelijknamige kloof, het dorpsstrand Vrisi Beach (Bronnenstrand), Amoudi en Filaki.

De inwoners richten zich vooral op toerisme, vissen, het kweken van olijven en de productie van olijfolie, het hoeden van schapen en geiten en het maken van kaas. Chora Sfakion is de enige plaats in heel Griekenland welke nooit door een vijandige macht bezet is geweest. Het dorp en de streek hebben in het verleden veel verzet gepleegd tegen mogelijke overheersers, waarvan de Venetiërs, de Turken en, tijdens de Tweede Wereldoorlog, de Duitsers, de bekendste zijn. Op 31 mei 1941 heeft de lokale bevolking vele geallieerde troepen uit Nieuw-Zeeland en Australië helpen evacueren vanuit de haven van Chora Sfakion. Het dorp is vervolgens gebombardeerd door de Duitsers, waarbij veel gebouwen werden verwoest.

De weg richting Chania voert over de Askifouhoogvlakte, de enige andere uitvalsweg is langs de zuidkust richting het oosten naar Plakias. In de buurt liggen onder andere de dorpen Loutro (enkel bereikbaar via boot), Frangokastello (met de ruïne van een Venetiaans fort), Imbros (de start van de gelijknamige kloof) en Anopolis (in de bergen aan de voet van de Pachnes). Ten zuiden liggen in de Libische Zee de eilandjes Gavdos en Gavdopoula, waarvan het eerste bewoond is en een verbinding per veerboot heeft met Sfakia en Paleochora. Gavdos is het meest zuidelijke punt van Europa.

Hotel Vritomartis bevindt zich in de Sfakia-streek en ligt op nauwelijks 2km van Chora Sfakion (kortweg “Sfakià” genoemd), een klein vissersdorpje dat onveranderd is gebleven door de jaren heen. Dit deel van Zuid-Kreta is een van de meest wilde, ongerepte en boeiende streken langsheen de hele kuststrook, en bovendien dé uitgelezen plek voor rust en kalmte, kortom de ideale locatie voor een hotel.

Dag 17, 21 september 2022, Hora Skakion en Filaki Beach

Het is het kiezelstrand met rotsformaties, ook onder water gelegen. Het strand zelf is van alle kanten beschermd tegen wind, dus het water bij de waterkant is kalm en gelijkmatig, zonder sterke golven. De waterinvoer is glad glooiend maar rotsachtig, dus speciale zwemschoenen zijn handig. Water is schoon en transparant, helderblauw van kleur met groenachtige tint. In de zomermaanden is de gemiddelde temperatuur +25 °C.

Het strand pronkt met pure pracht met zijn rotsformaties die onder water te vinden zijn.