Onze tweede dag. In de ochtend een lekker ontbijt gemaakt en van de ochtendzon genoten. Daarna op weg naar Capo d' Orso. Dat is een steen die door weer en wind vervormd is tot een soort beer, tenminste; vanuit een bepaalde positie en met wat fantasie. Het was in de ochtend al erg warm en er stond behoorlijk veel wind, dus verder dan het bord zijn we niet gekomen.
Hier dus. want vanuit dit punt was het nog een paar kilometer lopen en echt stevig schoeisel hadden we niet aan.
Dus maar een cappuccino genuttigd. Daar op weg naar Capo Testo. Waar je een mooi uitzicht hebt op Corsica, Daar was het drukte van belang.
Het water is daar zo schitterend blauw en helder. Van hieruit zijn we door gereden naar Tempio Pausina. Dat was wel een avontuur hoor
We reden dik veertig kilometer door de wildernis, op een weggetje waar onze fiat 500 maar net op paste. En nergens was een passeer strook. Dus ik begon al en beetje te zweten, want ook de bermen waren diep en vol kuilen. Wat als er een tegenligger aankwam..?
maar die zijn we gelukkig niet tegen gekomen. Wel stond en plots een hond midden op de weg. En blaffen, maar hij ging niet opzij. Doorrijden ging niet en ik durfde eigenlijk de auto niet goed uit. Ik was me nog aan het bedenken want ik kon doen om de hond aan de kant te krijgen toen er ineens een hele horde geiten op ons af kwam. Vlak achter de hond bogen ze af naar links en liepen ze door een opening in de omheining. Toen pas zag ik dat het een soort erf was. Een heel eind verderop stond een soort houten schuur. De hond moest er voor zorgen dat de geiten van de wei naar de stal gingen. Dat was ontzettend knap, want we hebben geen geitenhoeder gezien. Geen mens. Zelfs niet op het erf en ook niet toen we weer verder konden. Want na de laatste geit, en het waren er wel meer dan honderd, ging de hond zelf het erf op en stopte met blaffen.
Bij Tempio Pausina zijn we de Monte Limbiara op gereden om van het uitzicht te genieten. 1349 meter hoog. 's Avonds gegeten in Olbia.
Maak jouw eigen website met JouwWeb