1 juni 2024

Het was de bedoeling om deze dag naar Buchenburen in de Eifel te rijden en daar dan nog een paar dagen te verblijven om de Moezel te bezoeken. Aldus gingen  we op pad en het leek mij een leuk idee om in Rüdesheim een stop te maken om wat te eten en te drinken. Immers hier ging mijn moeder zo graag naar toe. Thuis dronk ze ook graag Rüdesheimer caffee. En ik was er nog nooit geweest.

Rüdesheim is een populaire stad aan de Rijn. Het heeft een lange traditie en verschijnt voor het eerst in de 15 de eeuw. Door de ligging van deze stad, werd dit in de 19e eeuw een populaire bestemming voor gastronomie en vertier. Gelukkig is deze reputatie gebleven! Het ontdekken van de historische oude stad met haar schilderachtige straatjes, overblijfselen van drie kastelen en oude vestingwerken vergt de nodige tijd. Om alles te bekijken ben je zo een paar dagen nodig.

De Drosselgasse is een geplaveide straat en strekt zich uit over 144 meter door de binnenstad. De vele met hout omrande huizen, overwoekerd met wijnstokken zijn hier kenmerkend. Ook zijn er talrijke tavernes, bars, souvenirwinkeltjes en andere gave winkels die samen het stadsbeeld vormen. Vaak wordt deze straat omschreven als “de vrolijkste straat in de wereld”. 

Maar hier eenmaal aangekomen zag ik dat het niet goed met Henk ging. Hij kwijlde en zat er echt helemaal naast. Hij wist haast niet meer wie hij was en wie ik ws en al helemaal niet waar hij was. Daarop besloot ik in een ruk door te rijden naar huis. Het hotel geannuleerd en bij thuis komst naar de dokter en de Andre dag lag hij in het ziekenhuis. Hopelijk kunnen we op een later tijdstip alsnog naar de Moezel.

Drosselgasse werd voor het eerst genoemd in de 15e eeuw als kwartier voor Rijnschippers. Omdat de schippers alleen zeilen, roeispanen, touwen en gereedschap meenamen naar de appartementen en erven, waren de huizen en achtertuinen alleen vanaf de straat te bereiken via smalle gangen; de schepen bleven afgemeerd aan de oevers van de Rijn.

Nadat zich enkele wijnherbergen hadden gevestigd, vestigden zich in de 18e en 19e eeuw struisvogeltavernes in het stedelijke gebied van Rüdesheim. Welgestelde burgers en hogere functionarissen in de deelstaatregering van Mainz verhuisden naar Drosselgasse, en officiële instellingen zoals de hertogelijke regering van Nassau, het staatsbelastingkantoor van Nassau en het Koninklijk Pruisische districtsbestuur volgden.

In de tweede helft van de 19e eeuw werden de pubs populaire excursiebestemmingen. De “Drosselhof” verleidde klanten met livemuziek en liet ook eigen drinkliederen schrijven. De herbergier Johannes Müller bood studenten van de Technische Universiteit van Bingen op zondag gratis entertainment aan, in ruil waarvoor ze gasten moesten lokken door kroegliederen te zingen. In 1887 schreef Otto Hausmann het lied "Zu Rüdesheim in der Drosselgass'", dat vaak werd gespeeld als een succesvolle marketingcampagne tussen uitzendingen door in de beginjaren van de Duitse radio, toen de hausse in het toerisme die volgde op de inhuldiging van het Niederwald- monument

Een brand verwoestte de gebouwen in het onderste deel van de Drosselgasse in 1883. In de daaropvolgende periode werd het “Hotel zur Post” opgericht, waarvan de uitbaters wilden delen in het succes van de Drosselhof. Vanaf 1928 werden er nog meer wijnbars geopend: de “Lindenwirt”, de “Drosselmüller” en het “Weinhaus Rüdesheimer Schloss”. Tijdens het nazi-tijdperk was Drosselgasse een populaire bestemming voor excursies van de nationaal-socialistische vrijetijdsorganisatie Kraft durch Freude . Op 10 maart 1933 werd bevolen dat “in de bars alleen muziek zou worden uitgevoerd die overeenkomt met de Duitse gevoeligheden. Bovenal is buitensporig luide jazzmuziek met drums, cimbalen en saxofoons verboden.”

Op 25 november 1944 werden de meeste huizen aan de Drosselgasse verwoest tijdens een geallieerd bombardement. Een groot deel ervan werd in de jaren vijftig herbouwd. Naast wijnbars, struisvogeltavernes en souvenirwinkels vestigen zich ook bierbars.